آية اللّه خوئى در منهاج الصالحين مىنويسند : « كلّ دم تراه الصبيّة . . . لا تكون له أحكام الحيض و إن علمت أنّه حيض واقعا ، و كذلك المرأة بعد اليأس ، و تحقّق اليأس ببلوغ خمسين سنة في غير القرشيّة على المشهور ، و لكن الأحوط في القرشيّة و غيرها الجمع بين تروك الحائض و أفعال المستحاضه بعد بلوغها خمسين ، و قبل بلوغها ستّين إذ كان للدم صفات الحيض ، أو أنّها رأت أيّام عادتها » . « 1 » و هر خونى كه دختربچه مىبيند . . . احكام حيض بر آن بار نمىشود اگرچه بداند آن حيض است و همچنين زن پس از يأس از حيض شدن ، يائسگىاش محقق مىشود با رسيدن زن به پنجاه‌سالگى در غير قرشى بنا بر قول مشهور ؛ ولى احتياط در قرشى و غير قرشى جمع ميان تروك حائض و اعمال مستحاضه است پس از رسيدن به پنجاه‌سالگى و پيش از رسيدن به شصت‌سالگى هنگامى كه خون ، صفات حيض داشته باشد . آية اللّه گلپايگانى در هداية العباد مىفرمايد : « تيأس المرأة بإكمال ستّين سنة إن كانت قرشيّة ، و خمسين إن كانت غيرها ، و المشكوك أنّها قرشيّة يلحق بغيرها ، و كذا المشكوك يأسها » . « 2 » زن ، يائسه مىشود با پايان پذيرفتن شصت سال اگر قرشى باشد و پنجاه سال اگر غير قرشى باشد و هركس شك دارد ملحق به غير قرشى مىشود و نيز هركس كه شك در يائسگى دارد ملحق به غير يائسه مىشود . و نيز در مختصر الاحكام مىگويد : « يتحقّق يأسها ببلوغ خمسين في غير القرشيّة ، و ستّين سنة في القرشيّة » . « 3 » يائسگى با رسيدن پنجاه سال در غير قرشى و شصت سال در قرشى محقق مىشود .

--> ( 1 ) . آية اللّه خوئى ، منهاج الصالحين ، ج 1 ، ص 56 . ( 2 ) . آية اللّه گلپايگانى ، هداية العباد ، ج 1 ، ص 44 . ( 3 ) . آية اللّه گلپايگانى ، مختصر الاحكام ، ص 29 .